صالح از میان قوم خود غایب شد، تا آیندگان غیبت تو را باور کنند.

یوسف گرفتار زندان شد، تا شریک غم تو باشد که در زندان غیبت گرفتار آمده ای.

موسی پنهان از دیدگان دشمن به دنیا آمد، تا آیتی بر تولد پنهان تو باشد.

درباره ی مسیح اختلاف بسیار شد، تا معلوم شود که اختلاف درباره ی تو دلیل بر بودن توست.

خضر از آن رو تا کنون زنده است تا مونس تنهایی تو باشد.

پیامبر-صلی الله علیه و آله- در پیکار با کافران شمشیر از نیام برکشید، تا اسوه ی قیام خونین تو باشد.

و اینک ای صاحب عصر!

ای وارث پیامبران!

ای کوبنده ی کافران و دشمن ستمگران!

ای خون خواه حسین-علیه السلام- و تسلی بخش دل زهرا-سلام الله علیها-!

با عصای موسی در دست،

و دَم مسیحا بر لب،

و ذوالفقار علی-علیه السلام- بر کف،

و ردای رسول-صلی الله علیه و آله-  بر دوش،

بشتاب که جان ها به لب رسید.

(دکتر نادر فضلی)

پی نوشت:

- به دلیل مشغله ی زیاد این روزها، اصلن یاد نداشتم که قرار است این جا را در پایان هفته به روز کنم. اما به یاد پدر عزیزم افتاده و دلتنگش که شدم به یاد پدر یتیمان  افتاده و تنها به نیت پدر این متن را انتخاب کردم. برای شادی روح بزرگش فاتحه ای قرائت می کنیم.